Morgen is de kleine man alweer 6 weken en ik pas inmiddels weer in mijn oranje Polo, dus dit 'ding' kan weg:
Het was het Supertrash EK jurkje van 2 jaar geleden. En hoewel het er hier best leuk uit ziet, kreeg ik het ding niet fatsoenlijk om mijn lijf gedrappeerd. En zo begon onze haat/liefde verhouding, want het stofje was wel echt heel knuffelig zacht...
...overigens was hij als pyjama ook niet geschikt door de grote hals.
Dochterlief heeft echter nog niets in de oranjetint. Koningsdag vierden we in onze achtertuin, daar heb je niet veel oranje voor nodig. Alleen nu... Nu leek het me toch wel leuk als ze morgen in oranje naar de peuterspeelzaal gaat. Wie weet brengt het geluk?
...tromgeroffel....
En dit 'm geworden:
De WK-Dress voor mijn peuter:
Een simpel raglan-modelletje met strik om de hals. En als detail de Nederlandse vlag als boord bij de mouwtjes.
Heeft 'het ding' toch nut gehad!
Oh, en vraagt u zich nu af wat zoonlief aankrijgt? Toevallig was oranje 40 jaar geleden ook erg in de mode. En heeft zoonlief een aantal kleertjes van zijn oma gekregen, waar zijn papa 40 jaar geleden dus ook in lag..
Moet u nou eens kijken hoe heerlijk dat oranje pakje met voetjes om dat fijne lijfje valt:
(De maat vertelt maatje 62-68! Dag pasgeboren baby... Snif!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten